نوشته‌های مرتبط

12 دیدگاه

  1. 1
    مهدی رازانی

    مهدی رازانی

    سلام نویسنده این مطلب دکتر مرتضوی است؟

  2. 2
    حامد صیادشهری

    حامد صیادشهری

    بله جناب رازانی، نام نویسنده ی متن اضافه شد. ممنون از تذکر شما

  3. 3

    Bozorgmehr

    سلام برجناب دکتر مرتضوی
    از مطلب شما که به سادگی این مبحث علمی را بیان کرده اید سپاسگزارم. چند سوال برام پیش آمد. منتظرم در بخشهای بعدی دنبال جواب آنها بگردم.
    باقی بقایتان

  4. 4

    مرتصوی

    سلام جناب بزرگمهر
    ممنون از توجهتان
    نظرات شما باعث دلگرمی و بهبود مطالب می شود
    پاینده باشید

  5. 5

    نازنین

    سلام من در تخصص شما نیستم اما
    راجع به این واژه موم گمشده دوستان متالورژ و علم موادی اصطلاحات دیگری مانند موم ذوب شده و موم از دست رفته را نیز به کار می برند زیرا موم که احتمالا گم نمیشود و یا در مذاب هم که مخلوط نمی شود بلکه ذوب شده و بخشی از آن در بدنه گل و بخشی هم احتمالا از دست رفته و خارج میشود

    1. 5.1

      محمد مرتضوی

      سلام. همچنان که در متن هم گفته شده، پس از ساخت قالب آن را حرارت داده تا موم ذوب شده و خارج شود و اصطلاح گمشده صرفا بر از دست رفتن دلالت دارد. عبارت موم گمشده در میان حفاظتگران نیز شناخته شده تر است. اما همچنان که بیان کرده اید، اصطلاح موم ذوب شده یا موم از دست رفته نیز صحیح است. حتی برای آن “قالبگیری با مدل مومی” نیز به کار می رود.
      از نظرات شما بسیار سپاسگزارم

  6. 6

    r vahidzadeh

    آقای دکتر مرتضوی بزرگوار با سلام
    با توجه به توضیح شما این سوال برای من پیش آمد که اصطلاحات دیگری غیز از lost wax هم در زبان انگلیسی رایج هست مثل molten wax یا اینکه عبارات ذکر شده ترجمه های مختلفی برای یک عبارت انگلیسی است؟

  7. 7

    محمد مرتضوی

    سلام به دوست عزیز آقای دکتر وحیدزاده
    بابت دیرکرد در پاسخ دادن پوزش می طلبم. واقعیتش این بود که سعی داشتم که پاسخ دقیق و درست تری را به تمامی دوستان ارائه دهم. اصطلاح molten wax در زبان انگلیسی به عنوان یک روش ریخته گری یا معادلی برای lost wax رایج نیست. در مقابل عبارت investment casting که در مهندسی متالورژی برای آن اصطلاح “ریخته گری دقیق” عنوان می شود دقیقا مشابه روش موم گمشده (lost wax casting) است و حتی در منابع به روش lost wax به عنوان پیشینه investment castin اشاره شده است. این دو روش از نظر اجرا کاملاً مشابه است و فقط عنوان موم گمشده به ریخته گری دقیق تغییر یافته است. حتی جالب است که از روش ریخته گری دقیق که امروزه مرسوم است برای ساخت زیور آلات و ساخت اشکال با جزییات ظریف استفاده می شود. همه این موارد در مورد موم گمشده نیز صادق است. اما اصطلاح دیگری که برای روش موم گمشده به کار می رود و در منابع مربوط به متالورژی کهن دیده می شود، معادل لغوی lost wax در زبان فرانسه یعنی “cire perdue” است.

  8. Pingback: روش‌های ساخت آثار فلزی تاریخی (۱) | میراثِ کهـن

  9. 8

    مصطفی

    سلام
    دنبال فرایند bloomery process هستم.
    یک توضیح فارسی!
    ممنون میشم کمکم کنید

    1. 8.1

      محمد مرتضوی

      سلام
      bloomery process یا فرایند ساخت آهن اسفنجی؛ فرایندی برای استحصال آهن در دوران باستان بوده است. با توجه به دمای کوره های اولیه، امکان ذوب و در نتیجه استحصال آهن با ذوب آن در کوره وجود نداشت. به عبارتی در فرایند استحصال، آهن به دمای ذوب نمی رسید. برای استحصال آهن، سنگ معدن آهن (Iron ore) را با زغال چوب در کوره حرارت می دادند. در این شرایط آهن گداخته شده و در مجاورت زغال چوب، احیاء می شد اما از آنجا که به دمای ذوب نمی رسید، محصول به دست آمده توده ای اسفنجی از گویچه های آهن مخلوط با سرباره بود (از این رو با نام آهن اسفنجی شناخته می شود). این توده به دلیل وجود میزان زیاد سرباره، سخت و شکننده بوده و در این حالت برای ساخت ابزار و اشیاء مناسب نیست. در ادامه، فلزگر این توده را در کوره حرارت داده و در حالت گداخته چکش کاری می کند تا سرباره نیمه مذاب از توده اسفنجی خارج شده (Squeezing) و در نهایت آهن باقی بماند. هر چقدر این کار بیشتر انجام شود، میزان بیشتری از سرباره خارج شده و توده آهنی خالص تر می شود. آهن به دست آمده به این طریق با عنوان آهن کار شده (Wrought iron) شناخته می شود.

دیدگاه خود را بنویسید

2014 Powered By Wordpress, Goodnews Theme By Momizat Team